Hoogbegaafde ouders

 
 

Veel hoogbegaafde kinderen hebben hoogbegaafde ouders…. Erfelijkheid speelt een grote rol bij hoogbegaafdheid. Dikwijls is de grote intelligentie van de ouders nooit ontdekt en veel hoogbegaafde volwassenen hebben geleerd zich aan te passen aan de massa. Thuis zijn ze zichzelf en gelukkig vinden ze vaak een partner, die ook hoogbegaafd is. Als ze dan hoogbegaafde kinderen krijgen, vinden ze hun kind heel gewoon. Zo waren ze zelf ook. Je hebt als beginnende ouders ook niet veel vergelijkingsmateriaal. Tot het kind naar school gaat, is er meestal niet zoveel aan de hand. Ouders en kind begrijpen elkaar. Maar dan….. je kind verandert in een teleurgesteld kind en je ondervindt niet veel begrip bij de leerkracht. Hier begint vaak een lange moeizame weg om het kind te geven waar het volgens de wet recht op heeft: passend onderwijs. Gelukkig zijn er tegenwoordig Leonardoscholen, die onderwijs verzorgen voor het hoogbegaafde kind.

En de ouders zelf? Vaak hebben de ouders als kind niet gekregen wat ze nodig hadden: een begripvolle omgeving en uitdagend onderwijs. Dikwijls hadden ze als kind de keus zich aan te passen of uit de toon vallen met alle gevolgen van dien. Menig hoogbegaafd kind werd vroeger afgestraft voor zijn creatieve ideeën, zijn eigenwijze antwoorden, zijn bijzondere gevoel voor humor. Menig hoogbegaafd kind is op de lagere school, basisschool, middelbare school, tijdens de dienstplicht gepest en vreselijk eenzaam geweest. Hoogbegaafde ouders zijn vaak helemaal niet zo blij als blijkt dat hun kind hoogbegaafd is. Ze herinneren zich hun jeugd en ook nu zijn er nog veel vooroordelen over hoogbegaafdheid: hoogbegaafde kinderen zouden nerds zijn, eigenlijk allemaal een beetje autistisch, rare interesses hebben, sociaal onaangepast zijn. Dat wil je toch je kind besparen…..

Hoogbegaafde ouders